Joran had voor vrijspraak kunnen gaan
Door: Joost van der Wegen
Twee Peruaanse advocaten dienden voor Joran van der Sloot een klacht in bij de Inter-Amerikaanse mensenrechtencommissie. Nu worden ze zelf met hun leven bedreigd. Inmiddels heeft Joran de roofmoord ‘bekend’ conform de tenlastelegging. En nu hoopt hij op strafreductie. Vrijdag 13 januari doet de rechtbank uitspraak. Volgens de Peruaanse wet beschikken de rechters over de mogelijkheid om 1/6de strafvermindering te geven, voor een sincere confession, die tegelijk een early termination of trial inhoudt. De drie vrouwelijke rechters beslissen hier nog steeds over, maar in 9 van de 10 gevallen gaan Peruaanse rechters mee in de bekentenis, en dus ook in het verzoek om strafvermindering. Vanwege alle internationale druk en aandacht voor het proces zou de strafvermindering ook wel eens lager kunnen uitpakken dan normaal, volgens onze zegsman, de advocaat Sandro Monteblanco (niet betrokken bij de zaak). Hoger beroep in de zaak lijkt sowieso te volgen. Bij een lagere straf wil Stephany's advocaat dat aantekenen, schijnbaar kan dat ook weer, bij een te hoge straf doet Joran het zelf, gaf zijn advocaat impliciet al aan.
De afgelopen weken maakten ze overuren in het verzamelen van informatie over strafrechtelijke onregelmatigheden voorafgaand aan Joran van der Sloots rechtszaak. De twee Peruaanse advocaten die de Nederlander bijstonden in het opstellen van de klacht die hij indiende bij de Inter-Amerikaanse commissie voor de Mensenrechten lieten geen steen onomgekeerd. Van de vermeende onrechtmatige uitlevering van de verdachte van Chili aan Peru, tot het uitpluizen van de status van de niet beëdigde Nederlandse tolk in zijn zaak. Niet zo gek, in aanmerking genomen dat Joran een claim van 50 miljoen dollar wil neerleggen bij de Peruaanse staat. Pecunia non olet, moeten ze gedacht hebben.
Gedurende hun werkzaamheden lieten zij niet na journalisten in binnen- en buitenland van hun ontdekkingen op de hoogte te houden. Ze lekten aan alle kanten informatie over de zaak uit het dossier. Logisch, de twee raadslieden hadden namelijk als indieners van de klacht niets te zoeken in de rechtszaal in Lima. Die ruimte was slechts gereserveerd voor de procesadvocaat van Joran, de relatief onervaren José Jiménez Navarro. Dit terwijl zij wel degelijk graag invloed op het verloop van de zaak wilden uitoefenen. Joran leek namelijk van plan vast te houden aan de schuldbekentenis die hij vorig jaar deed. En dat zou het succes van de mensenrechtenklacht niet ten goede komen.
Op de inhoud daarvan zou Joran volgens de twee juristen wel eens vrij kunnen worden gesproken. Zij lieten de internationale media dan ook weten dat zij vonden dat Joran werd ‘misleid’ door zijn eigen advocaat. Daarbij hadden ze zelfs geluiden opgepikt dat Jimenez onder invloed stond van de invloedrijke familie van Stephany Flores. Joran stond alleen in zijn zaak, en verkeerde in een spagaat. Wilde hij schuld bekennen, met als gevolg een deal met justitie en een gedeeltelijke vergiffenis van de rechter, dan moest hij zijn bekentenis overeind houden. Had hij liever vrijspraak en de gedroomde miljoenen van de Peruaanse staat, dan moest hij wat meer risico nemen en zijn bekentenis intrekken. Twee weken terug nog melden de advocaten dat zij Joran in de gevangenis gingen bezoeken om hem ervan te overtuigen zijn schuldigverklaring terug te nemen. Of dat ook was gelukt, bleef onduidelijk.
Joran kon vorige week in de rechtszaal nog niet beslissen. Nadat hij de aanklacht volgens de verzamelde pers ‘apathisch’ had aangehoord, besloot hij om de rechter te vragen om bedenktijd. Een aantal details in de aanklacht van justitie vond hij te extreem, terwijl hij de rechter er juist van probeerde te overtuigen om hem voor doodslag te veroordelen, niet voor moord. Joran kreeg uitstel over dit alles na te denken, tot afgelopen woensdag.
Tot aan de vrijdag van de rechtszaak zochten de twee mensenrechtenadvocaten de publiciteit voor hun cliënt. Onder meer door te laten zien dat de bekentenis over Stephany niet overeenkwam met de details uit het forensische onderzoek. De Peruaanse was niet gewurgd, zoals Joran had verklaard, maar met een stomp voorwerp geslagen. Des te meer reden om vrijspraak voor Joran te vragen.
Maar na het weekeinde droogde de bron van informatie op. Op een nogal verrassende manier. In eerste instantie stuurde één van de advocaten een aantal mails over Mary Hamer, de zelfverklaarde beschermvrouwe van Joran, die zij ook bijstonden. Deze liet weten niet naar Peru af te zijn gereisd voor de rechtszaak, omdat ze vreesde voor haar leven. Waarom werd niet duidelijk. Kort daarna liet de advocaat weten er zelf het bijltje bij neer te gooien. Hij zou diverse malen te horen hebben gekregen dat zijn leven in gevaar was, als raadsman van ‘JVDS’. Uit welke hoek dat gevaar komt, gaf hij niet aan.
Dat is opmerkelijk, zeker omdat er vrijdag in Lima ook vertegenwoordigers van de Amerikaanse mensenrechtenorganisatie bij het proces aanwezig waren. Het is een teken dat het orgaan, dat uit zeven rechters bestaat die vooral adviseren over de compensatie aan slachtoffers van mensenrechtenschendingen, Jorans zaak serieus neemt. Maar kennelijk spelen hogere krachten een rol in het proces in Peru, die het tegenwicht van de advocaten in de zaak niet dulden. De juristen moeten nu blijkbaar vrezen voor hun eigen levens.
Over wie daar achter steekt, kan alleen maar wild worden gespeculeerd. Is het de invloedrijke familie van Stephany Flores, die druk uitoefent, zijn het vertegenwoordigers van het Lichtend Pad in de gevangenis die willen zien dat Joran wordt veroordeeld, of is het de Peruaanse staat zelf die de claim van 50 miljoen dollar uit de weg wil hebben? Of toch de Amerikaanse FBI, waarvan gezegd wordt dat zij via een agent Joran hebben uitgenodigd voor het pokertoernooi in Lima, waarvoor hij het voor hem veilige Aruba moest verlaten. Met als gewenst effect dat hij na zijn veroordeling straks kan worden uitgeleverd door Peru, voor de afpersing van de moeder van Natalee Holloway. De Joran-soap krijgt misschien toch weer een vervolg.