Voorjaar om te sterven
Feestvreugde in Californië rondom een wonderboy van de oostkust. Een opvolger van de doodgeschoten Jack Kennedy, diens jongere broer Bobby. Senator voor New York. Belangrijke overwinning in de voorverkiezing van Californië. Helaas, voorjaar '68 is het voorjaar om te sterven. Een verwarde man schiet Bobby neer in de keuken van een duur hotel in LA. Het is 5 juni 1968, na 26 uur is hij dood. Twee maanden na Martin Luther King is de volgende Amerikaanse droom weggeblazen.
Ambassador Hotel, het zijn de kleine uurtjes, alle hotelgangen stampvol met journalisten en fans. Na een overwinningsspeech wil Bobby er vandoor. Niet door de keuken, waarschuwt zijn bodyguard nog. Maar het is korter, door de keuken naar de parkeerplaats. Sirhan Sirhan heeft zijn actie puik voorbereid en kent de weg in de personeelsgangetjes. Kleine man wurmt zich overal tussendoor, opduiken met die armzalige .22.
Sirhan Sirhan is een christelijke Palestijn die als kind mee moest met de droom van zijn ouders, naar Californië. Hij kon niet verkroppen dat Bobby Israël gesteund had in de zesdaagse oorlog. Maar hij is ook wat in de war geraakt door het drama van het Palestijnse volk.
Waarom lijken het altijd de goeden die sneuvelen? Bobby Kennedy is officier van justitie in New York en een piepjonge minister van Justitie in het kabinet van zijn broer. Fel voorstander van de burgerrechtenbeweging. Wel anti-commie maar tegen Vietnam-escalatie.
Katholiek met elf kinderen. Robert is minder glamoureus dan broer John, kleiner ook, maar wel slim. De laatste nacht van de Cubaanse rakettencrisis, als de zwarte crisismist optrekt en er toch geen atoombommen gaan vallen zit Jack met zijn voeten op tafel. De ogen hol van de amfetamine, kijkt dankbaar opzij naar zijn broer: 'Thank God for Bobby'.
Bobby kan inhoudsvol speechen, mooie staatsman-woorden zeggen. Sneu, maar voorjaar 1968 is van de dood. De slag om Khe San, het Tet-offensief, de massamoord in My Lai. Daarna dominee Martin King en ook Bobby dus weg.
Sirhan Sirhan bekent alles maar onsnapt aan de gaskamer. Rondom hem is later een fijne complottheorie opgetrokken. Dat hij onder hypnose de moord heeft gepleegd. Nou ja, zou kunnen. Zelf vindt hij er niks van.
Sirhan leeft nog, levenslang in een gat in de grond aan de westkust. Elke vijf jaar mag hij op voor een voorwaardelijke vrijlating, de laatste keer was hij niet op zitting. In 2011 gaat hij weer. Zou die arme sukkel wel eens denken aan die talentvolle Bobby, die voor het publiek dingen verzon als: 'Some men see things as they are and say why. I dream things that never were and say why not.'