De nieuwe bevoegdheden van de Lijncontrole op het openbaar vervoer in Vlaanderen gaan een stap te ver. Door alle toezichthoudende diensten verliest de burger het overzicht.

Bovendien dreigen op deze manier de burgerrechten en vrijheden in het gedrang te komen. Burgers zijn niet in staat om na te gaan in hoeverre de regels van dit spel worden nageleefd. Voor de publieke en private politie werden controlerende instanties in het leven geroepen die deze taak gedeeltelijk overnemen: Comité P en de Directie Private Veiligheid van het Ministerie van Binnenlandse Zaken.

Sinds maandag 2 maart 2009 kregen de controleurs van de bussen en trams van De Lijn, de openbare vervoersmaatschappij van België, een pak meer bevoegdheden.

Waar ze tot voor kort reeds de identiteit van de reizigers konden nagaan en boetes konden uitschrijven, zo kunnen ze vanaf nu mensen fouilleren, uit een voertuig zetten, de bagage doorzoeken én, in geval van een misdaad, personen tot een half uur lang vasthouden in afwachting van de komst van de politie.

Belgen zijn het soort mensen die als eerste kritiek hebben op een ander voor iets wat ze zelf allemaal ook doen. Ik beschouw het als een gevolg van het geklemd zitten tussen volgzaamheid en een tikkeltje rebellie.

Het willen volgen maar ook het voordeel zien van afwijken.

Een zekere trots misschien ook op onze eigen spitsvondigheid. Eigen regels passen immers altijd beter. Dat deze houding zich bij bepaalde personen in extremis manifesteert, is onvermijdelijk, maar dat we nu juist zo’n iemand in onze regering moeten zetten, gaat toch een stap te ver.

Zo werd de bewakingsagent in de Angelsaksische literatuur lange tijd beschreven. Door een gebrek aan wetenschappelijk onderzoek naar deze sector in België hebben we er geen goed en recent zicht op of dit ook voor ons land zo is.

Met m’n doctoraat (proefschrift) probeer ik daar onder andere verandering in te brengen. Maar aangezien die weg nog lang en moeilijk is, dacht ik maar meteen de proef op de som te nemen. Ik ging zelf een opleiding ‘algemeen bekwaamheidsattest bewakingsagent’ volgen!

Na een aantal actua-blogjes nu weer even een greep uit het leven van een doctoraatsstudent. Een lezer zou er zich kunnen van vergewissen dat er niets anders wordt gedaan dan commentaar leveren zonder te presteren.

Niets is echter minder waar… Zo bleek ook weer op de jaarlijkse bijeenkomst van de European Society of Criminology. De naam spreekt voor zich; criminologen van over gans Europa komen elk jaar samen om er in een aantal workshops hun laatste onderzoeksvorderingen of -resultaten voor te stellen en daarover met elkaar in debat te treden.

Na hongerstakingen en bezettingen van leegstaande huizen en kerkgebouwen, dreigt een nieuw drukkingsmiddel in de Belgische asielprocedure. Steeds meer berichten in de krant rond zogenaamde sans-papiers die op torenhoge kranen klimmen en weigeren naar beneden te komen.

Tenzij… voor een verblijfsvergunning!

Dat er voor elk criminaliteitsfenomeen tegenwoordig ook een hippe naam wordt bedacht, is weer eens bewezen! Een mens vraagt zich af wie er zich in godsnaam mee bezig houdt?

Dat een fenomeen een naam moet krijgen staat vast; een stoel is een stoel en daarmee basta. Toch kan je de namen tegenwoordig zo gek niet meer vinden. Evenmin is het nog duidelijk wat er precies mee bedoeld wordt.

Dat het begrip veiligheid, of liever onveiligheid, centraal staat in het huidige beleid mag  duidelijk zijn. Wat er nu precies mee bedoeld wordt, weet niemand meer. Maar één ding is helder: alle middelen zijn goed om het te bereiken.

En de vraag naar veiligheid en naar diensten die het (naar eigen zeggen) kunnen leveren neemt ongekende hoogtes aan. Zowel politie als veiligheidsbedrijven smeken om personeel, goed personeel wel te verstaan. Cowboys en macho’s, gelieve zich te onthouden!

Heeft de opwarming van onze aarde dan weer een bizarre alteratie gemaakt? Zijn de vliegen die we kennen in onze Lage Landen dan verdwenen en vervangen door vervelend grote, en vooral bijtende, beesten die we kost wat kost moeten uitroeien?

In de krant van 4 juni; ‘koning gebruikt legerjets voor uitstapjes’. U denkt vast, wat heeft dit met criminologie te maken! Meer dan 200.000 euro werd tussen 2004 en 2007 besteedt aan vliegtuigreizen van onze koning Albert, prins Filip, prinses Astrid en koningin Fabiola. 75% daarvan was een reis voor privédoeleinden.

Nog steeds niet relevant? Als ik u zeg dat het geld van Defensie kwam (nota bene van de belastingsbetaler dus!) en het gebruik door de prins en prinses ongrondwettelijk wordt beschouwd, ruikt dit verdacht veel naar witteboordencriminaliteit.