Op 7 december 2011 volgde de uitspraak van de rechtbank. Overeenkomstig de verwachtingen beschikte de rechtbank dat de verlenging van de tbs-maatregel tot één jaar beperkt zou blijven. Het was aldus mijn 2e eenjaarsverlenging.

Niettemin zit ik in Oldenkotte in behandeltechnisch opzicht onmiskenbaar in de lift. En dat is voor mij thans het belangrijkste. Onlangs zijn in het kader van de z.g. 6 jaarstermijn en met het oog op de verlengingszitting op 23 november 2010 een nieuw onafhankelijk psychologisch en een psychiatrisch onderzoek verricht.

Er zijn nu 5½ maand na de overplaatsing verstreken. De voorbije periode is besteed aan oriëntatie en gewenning aan de nieuwe situatie. Ik kan nu een vergelijk maken tussen de faciliteiten en het behandelklimaat van de Kijvelanden en die van Oldenkotte. Het zijn er vele en opmerkelijke, al zul je dat met elke tbs-kliniek hebben.

(Een half jaar geleden blogte Ferdi Pijnboom voor het laatst op deze site. In zijn levensbeschrijving zat hij toen dicht aan tegen zijn plaatsing in de TBS-kliniek de Kijvenlanden in Poortugaal (2006). Hierover schreef hij een uitvoerig verslag in het themanummer van Crimelink over pedofilie (jan. 2011). Pijnboom hervat nu zijn verhaal op het moment van zijn doorplaatsing naar de TBS-kliniek Oldenkotte in Rekken. We schrijven voorjaar 2010.)

Dezelfde dag komt mijn hoofd behandeling (HB) mij melden dat de voorgenomen overplaatsing vorm gaat krijgen.

Bij de PI Lelystad moest ik uitstappen en werd ik overgebracht naar een observatiecel in de isoleerafdeling. Mijn kleding werd vervangen door een korte witte katoenen jas die loodzwaar aanvoelde vanwege alle daarin verwerkte bedrading en die vermoedelijk allerlei informatie doorspeelde aan de observators in hun ruimte met cameramonitors.

Op vrijdag 12 december 2003 werd ik overgebracht naar P.I. Almere-Binnen. Aanvankelijk zou ik naar de Bijlmerbajes gaan, maar er was in die periode sprake van een enorm cellen-tekort. De eerste dag al werd ik geconfronteerd met een welhaast ongelooflijk toeval: eveneens op de begane grond en 2 cellen van de mijne verwijderd bleek de stiefvader van Barry te huizen.

Tot mijn verbazing hadden ze ook Nederlandstalige boeken zodat ik, bij gebrek aan een televisie, heel wat boeken heb verslonden. Tussendoor hield ik een losbladig dagboek bij op notitieblaadjes. En verder lag ik vaak op bed te overpeinzen hoe het allemaal toch zover heeft kunnen komen.

Dezelfde dag maakte ik een afspraak met Remco & Michiel. Ik voelde dat ik hen voorlopig niet meer of misschien wel nooit meer zou zien. Zij kwamen naar een afgesproken plek ver van hun en mijn huis en we lieten de gebeurtenissen vanaf onze kennismaking nog een keer de revue passeren.

En had ik de jongens op hun 14e niet ooit horen vertellen dat zij bij een jonge volwassen tante - een zus van hun stiefvader - klusjes voor haar deden, tijdens welke zij ook seks met haar mochten hebben...?

Over populariteit had ik niet te klagen en het is een feit dat ik me daar gelukkig bij voelde. Die populariteit bleef in zo'n volksbuurt niet onopgemerkt bij de andere kinderen in de buurt. Buurtgenootjes en tevens vriendjes van Remco & Michiel, die mij hen regelmatig zagen ophalen of terugbrengen, vroegen of zij óók eens mee mochten.