Dan is het een mooie doordeweekse julidag in 1997. Ik had een roostervrije dag en wilde na een snel bezoekje aan de warme bakker op de fiets naar het naturistenstrandje in natuurgebied Het Twiske. In de winkelstraat die mijn volkse buurt doorklieft werd ik op het trottoir ingehaald door 2 jongens op een fiets.
Vervolgens - geloof het of niet - waren zij het die een gesprek met mij aanknoopten met de vraag of de pont over het IJ gratis was. Zij verveelden zich en waren op zoek naar vertier. Ik vond het leuk ogende en vlot gebekte Amsterdamse schoffies, die ik doorgaans als ruwe diamanten typeerde. Ik hield het gesprek nog even op gang en vertelde dat ik ook een fietstochtje op het oog had.

Daarna klonk de niet geheel onverwachte vraag: ‘Hé, mogen wij dan mee?’ Ze deden hun best mij ervan te overtuigen dat het van hun moeder best zou mogen. Ik paste mijn plannen aan en een uurtje later fietsten we vanwege het warme weer naar een recreatiebad in hetzelfde natuurgebied. De jongens, Larry (10) en Randy (9), genoten zichtbaar en ik niet minder.
Het was tenslotte al ruim een jaar geleden dat ik met jeugd had opgetrokken.

Opvallend was de onbevangen schaamteloosheid die de jongens bij deze eerste ontmoeting aan de dag legden bij het omkleden aan het eind van de middag. Maar vooral dat Larry zich zonder aanwijsbare reden geroepen voelde om met nadruk zijn erectie te tonen. Ik reageerde slechts glimlachend.

Op de terugweg vroegen ze - ik woonde immers op een steenworp afstand - of zij ook eens bij mij mochten logeren. Hun moeder had ook daar geen moeite mee. Larry & Randy stonden echter de volgende dag alweer bij mij op de stoep. Hun vader woonde, gescheiden en hertrouwd met een 20 jaar jongere vrouw, in een andere probleemwijk en genoot daar een zekere dominante status.

(wordt vervolgd)