In de zittingszaal priemden de tientallen ogen van eigen familieleden en van de ouders van mijn slachtoffers in mijn rug en gaven zij mij een opgelaten gevoel. Mijn toenmalige advocaat - een specialist in vreemdelingenzaken - vroeg me bij het eerste contact om hem het een en ander over pedofilie te vertellen. Hij bleek tamelijk onbekend met het fenomeen. De nationale allesweter op dit gebied, wijlen dr. Edward Brongersma, deed ter zitting ook nog een duit in het zakje. De Rechtbank veroordeelde mij tot 1000 gulden boete en een voorwaardelijke gevangenisstraf met een proeftijd van 2 jaar. Ik vond het vreselijk, al beschouwde ik de straf jaren later als niet meer dan een opgeheven vingertje.

Eén van de jongens - door zijn vader voorzien van een omgangsverbod met 'die viespeuk' - fietste hierna nog enkele loeren zichtbaar aangeslagen door mijn straat. Toen ik hem daar een keer tegenkwam vertelde hij dat het hem speet zoals het gelopen was, daarmee op de gevolgen voor iedereen doelend. Hoe dan ook, mijn eerste veroordeling was een feit. Zó moest het dus niet.

In 1980 ontmoette ik op een verjaardag de 10-jarige Walter. Het zou een vriendschap voor het leven worden, al was het seksuele aspect vrij gering. Hij was ook de eerste jongen die ik mee op vakantie nam. Voor het eerst ook had ik ouders op de hoogte gesteld van mijn deviante voorkeur. Walter's ouders lieten hem zelf de keuze of hij zich met mij wilde inlaten. Ze vonden hem uiteindelijk oud en wijs genoeg. Aanvankelijk stribbelde zijn moeder even tegen, maar toen Walter koppig zijn eigen wil demonstreerde liet ook zij het op zijn beloop.

Het huwelijk met Petra vertoonde nog geen echte scheurtjes en zij toonde nog steeds veel begrip, maar wij gingen voor het eerst afzonderlijk van elkaar op vakantie of met uitstapjes. Mijn heteroseksuele gevoelens, voor zover daar nog sprake van was, moesten steeds meer wijken voor de steeds grotere aantrekkingskracht op mij van jongens tussen 10 en 15 jaar. Op mijn vakantiebestemming leerden wij ook Philip, een gevoelsgenoot met diens vriendje kennen. Omdat pedofielen niet alleen een antenne hebben voor bepaalde kinderen, maar ook voor gevoelsgenoten, trokken wij als gelijkgestemd groepje steeds vaker met elkaar op.

(wordt vervolgd)