‘We hadden het erg goed samen’

Door: Archie Barneveld

Sander is een alleenstaande, goed uitziende veertiger met een florerende tandartspraktijk. Hij kan het zich veroorloven parttime te werken en naast zijn werk een toneelopleiding te volgen. Hij heeft een zoontje uit een vorige relatie, die hij soms in huis heeft. Dan ontmoet hij Angela.

De dupe

‘Angela heb ik drie jaar geleden leren kennen op een feestje. Wij hadden het al snel erg goed samen. Wij woonden dicht bij elkaar in de buurt en deden leuke dingen met elkaar: tentoonstellingen, uitjes en zo. Wij waren allebei wat uit ons evenwicht in die tijd door de dingen die wij er voor hadden meegemaakt. Daar vonden wij elkaar in. Angela vertelde dat haar ex haar voor veel geld had opgelicht. Ook had hij haar gestalkt. Nu weet ik dat dat niet waar is. Zij had ook bijna geen vrienden en met haar familie was het één ruzie   daar had zij mee gebroken. Maar samen waren wij goede maatjes, ik voelde mij lekker bij haar. Wij raakten echt aan elkaar gehecht.

Angela zat in de financiële wereld, zij verkocht leningen aan particulieren. Dat kon zij heel goed, mensen tekenden snel bij haar. Maar het viel mij toen wel op dat zij het bij geen enkele werkgever langer dan vier maanden kon volhouden. Dan werd zij ziek of kreeg zij problemen. Maar zij had altijd zo weer nieuw werk. Daarom dacht ik er ook niet zo over door. Trouwens, als ik op dat soort dingen doorvroeg, ook over haar gebrek van vrienden, schoot zij altijd direct in de slachtofferrol. Echt contact daarover kreeg ik niet met haar en dat begon ik na verloop van tijd wel te missen.

Na een jaar kreeg ik telefoontjes van Comfort Card, dat ik een betalingsachterstand had. Toen bleek dat er een V&D Klantenkaart was afgegeven op mijn naam, op mijn bankrekening, met mijn paspoortnummer en met mijn handtekening. Met zo’n kaart kun je ook bij bepaalde banken contant geld opnemen. Daar wist ik helemaal niets van, ik had zo’n klantenkaart nooit aangevraagd! Omdat Angela veel bij mij over huis was en mij toen al hielp bij mijn financiële administratie, heb ik haar gevraagd of zij ergens van wist. En toen kwam de aap uit de mouw: zij had de hele boel vervalst. En zij was dus met die kaart geld gaan opnemen. En alle post die daarover binnenkwam, had zij voor mij weggehouden. Zij zei dat ze niet anders had gekund, omdat zij in financiële nood had gezeten. Ik was hier wel erg van geschrokken, maar ik heb het haar toen vergeven. Tenslotte hadden wij toen nog een prima relatie.

Overigens vind ik dat wel makkelijk gaan bij zo’n bank. Alles is volgens mij over de post of via internet gegaan. Je zou toch denken dat je op z’n minst aan toonder je handtekening moet stellen om je te identificeren. Zo kan iedereen die de benodigde informatie over je heeft, een kaart op jouw naam aanvragen! Ik heb Comfort Card later diverse keren om die vervalste handtekening gevraagd, maar die konden zij maar niet vinden. En het was ook erg opvallend hoe makkelijk zij tenslotte een debetstand 800 euro aan mij hebben gecrediteerd. Waarbij ze aangaven dat zij het dossier zouden sluiten en vernietigen. Toen Comfort Card twee jaar later dus weer met zo’n telefoontje kwam over een betalingsachterstand, begreep ik dat Angela gewoon was doorgegaan met opnames te doen. En met mijn post afvangen. En dat er misschien meer aan de hand kon zijn. Toen ben ik alles gaan nakijken, alles gaan uitzoeken. Nou moet ik er bij zeggen dat ik nogal slordig was met mijn post. En omdat ik het zo druk had met mijn werk en mijn toneelopleiding, was ik eigenlijk al lang blij dat Angela mijn financiële administratie deed. Zij deed ook mijn belastingaangifte. En zo had zij een totaaloverzicht over alles. En omdat zij hier zo vaak was, kon zij ook post, dagafschriften en zo, voor mij weghouden.

28 maart 2008 11:41