 |
Reconstructie: de jacht op de beul van Twente
Ruud K. stak een slapende zwerver dood, verwondde anderen, en vermoordde of verminkte tientallen dieren. Vier jaar lang werd er jacht op hem gemaakt, door politie en door burgers. ‘Het zou niet lang meer hebben geduurd of er waren nog meer slachtoffers gevallen.’
Onlangs bekrachtigde de Hoge Raad de levenslange gevangenisstraf van Rudolf K., ook wel bekend als de ‘beul van Twente’. Crimelink kijkt met rechercheurs en burgerwacht terug op de zaak. ‘Het had niet lang meer geduurd of er waren nog meer slachtoffers gevallen’, verklaart K. zelf achteraf (zie ook het online-artikel dierenmishandeling en strafrecht).
Ik had al van tevoren bedacht waar ik het beest wou steken. Eén keer goed in de hals. Daarna één keer in de onderbuik en een keer in een achterbeen of lies. Dan kan de merrie zich niet zo snel verplaatsen. Dan ging ik oplettend om me heen kijkend terug naar mijn fiets en ik kwam één tot anderhalf uur later terug. Meestal kon ik het daarna helemaal afmaken omdat het beest al zodanig verzwakt was dat ik soms met nog één keer steken in de hals of onderbuik kon wachten dat ze erbij moest gaan liggen.
(Zie verder brieffragmenten)
Deze passages over de moord op een pony komen uit één van de brieven die Ruud K. vanuit zijn detentie schreef aan Henk ten Napel, marktkoopman uit Enschede, wiens merrie mogelijk door K. zwaar werd mishandeld. In de brieven gaat hij in op de moorden en mishandelingen die hij pleegde tussen 2000 en 2004. De brieven zijn soms verward en chaotisch, maar geven wel inzicht in de waanzin en de eenzaamheid van deze moordenaar en dierenbeul.
In 1997 moet K., na meer dan tien jaar TBS, een nieuw bestaan opbouwen in Enschede-Noord. Met begeleiding van de TBS-medewerkers heeft hij een huis en een baan gevonden en heeft hij zich verplicht opgegeven bij een voetbalclub. Hoewel hij vóór zijn TBS een relatie had en vader is van twee kinderen, heeft hij meer dan tachtig schennisplegingen op zijn naam staan. Schennis plegen betekende in zijn geval: masturberen op drukke plaatsen waar veel vrouwen en meisjes op de fiets langskwamen.
Halverwege de jaren tachtig volgt er een poging tot verkrachting in een bos in de buurt van Apeldoorn, waarna hij TBS krijgt opgelegd. Als Twentse agenten jaren later bij de collega’s in Apeldoorn informatie over K. komen zoeken, trekt een oudgediende daar glimlachend een oude ordner uit de kast. Hij heeft een dossiertje over K. apart gelegd. ‘Ik dacht die vent, daar gaan we later nog wel meer van horen.’
Burgerwacht
Henk ten Napel, marktkoopman uit Enschede, heeft de berichten over de dierenbeul tot in 2001 als een ‘ver van mijn bed-show’ beschouwd. Nooit maakte hij zich zorgen over zijn merrie die verzorgd werd in een stal bij Overdinkel, vlak aan de Duitse grens. Totdat het hem ergens in de zomer van 2001 koud om het hart slaat. Personeel van de stal informeert hem per telefoon dat zijn paard met een scherp voorwerp een aantal malen in de schede is gestoken.
