Dupe: ‘Eigenlijk was ik niet verkracht, maar ontkracht’

Door: Tekst: Archie Barneveld

Het hierna volgende is waar gebeurd en heeft mij gebracht waar ik nu ben.

Op mijn negentiende was ik echt nog een groen blaadje. Helemaal geen ervaring met vriendjes of zo.

Nog geen handjes vastgehouden zelfs. Ik had destijds het idee dat ik ook erg onaantrekkelijk was. Door alle negatieve feedback die ik kreeg van mijn omgeving, worstelde ik met een vreselijk negatief zelfbeeld. Ik voelde mij absoluut niet gewaardeerd, niet door mijn ouders en ook niet door mijn familie of vrienden. Ik dacht eigenlijk dat ik niks waard was, dat was echt wel extreem.

Ik zat op het gymnasium en daarnaast deed ik de vooropleiding van de dansacademie. Het gymnasium heb ik gewoon afgemaakt, maar ik stortte mij verder volledig op het dansen. Na mijn eindexamen werd ik aangenomen door een dansacademie in Londen.

Ik vond dat geweldig. Er ging een wereld voor mij open. Ik bloeide daar echt van op, ik ging helemaal uit mijn dak. En verder leefde ik als een non. Dansers zijn erg gedisciplineerd, veel oefenen en studeren, vroeg naar bed en zo. Trouwens, mannen hadden nooit deel uitgemaakt van mijn leven, dus wist ik veel.

Shock
Na het eerste trimester kreeg ik onverwacht een waanzinnig goed rapport. Ik begreep er niets van, dacht dat de namen op het rapport verwisseld waren. De examinatoren deden ook vreselijk enthousiast. Zij zeiden dat ik goede kansen had op een mooie carrière en mooi was bovendien! Ik wist niet wat mij overkwam!

Ik kwam echt in een enorme high… Die avond was er een schoolfeest, om het trimester af te sluiten. Ik was helemaal in de wolken. Na afloop stond ik met een paar vriendinnen buiten om taxi’s te scoren. Op een gegeven moment stond ik daar alleen. Toen kwam er een auto aan rijden, vol met mannen.

Die stopte en toen bleek de DJ van het feestje achter het stuur te zitten. Hij herkende mij en zei: ‘Stap maar in.’ En zo stapte ik in een auto vól met Jamaicanen. Toen zei de man naast de bestuurder: ‘Weet je wat, ik breng jullie allemaal naar huis en dan zet ik haar als laatste bij haar huis af.’

Prima dacht ik. Ik was nog zó bleu, dat het helemaal niet in mij opkwam dat er iets seksueels zou kunnen gebeuren. Maar tegelijkertijd voelde ik in mijn onderbuik iets van angst.

Zo bleef ik dus als laatste over met die man. Eerst reden wij naar iets wat hij zijn ‘kantoor’ noemde. Daar goot hij mij vol met alcohol, waar ik helemaal niet aan gewend was. En toen gingen wij naar mijn huis en daar moest dus van alles gebeuren.

Ik was vooral in shock, ik begon te huilen en ik dacht ‘dit kan helemaal niet, ik heb dit nog nooit gedaan.’ Hij heeft mij daar verkracht, in mijn kamer. Ik was 18 en hij was dik in de 40. Een hele grote, lange, zwarte man die mij tot allerlei seksuele handelingen dwong.

03 oktober 2008 22:09